awak . awak ingat lagi tak coklat ferrero rocher awak bagi hari tu ?
saya tak makan sampai sekarang . ade tersimpan dalam almari lagi .
awak . still ingat tak ? awak datang rumah saya , awak bagi at saya coklat tu . ayah ade . so awak letak je at depan rumah .
kalau ayah saya takde waktu tu pun saya memang tak berani nak keluar . saya segan ngan awak . lagipun tak manis kan anak dare jumpa laki senang senang macam tu je .
awak tau . lepas awak balik ngan kawan kawan awak je . terus awak call saya kan ? awak cakap awak dah balik . awak suruh saya pergi amik barang at depan . petang tu awak dah cakap at saya awak nak bg coklat . coklat cadbury kata awak . saya pun takde masalah nak terime . sebab yang nak bagi tu awak kan .
awak tau ? sebenarnye saya jarang makan coklat . coz saya tak suke bende manis2 . tapi disebabkan awak bagi . saya makan jugak . tapi kan awak . saya tak sangka awak bagi saya cadbury + ferrero rocher yang besar tu . saya nak bawak masuk rumah pun saya segan ngan ayah saya .last last , saya masuk jugak ikot pintu belakang .
awak tau , saya takot nak makan ferrero rocher tu . saya simpan . dia tak cair coz tu dalam bekas . saya tak makan makan , sampai la sekarang . awak tau kenapa ? sebab saya takot kalau kalau awak pergi dari hidup saya satu hari nanti , saya dah takde kenangan yang boleh saya simpan dengan awak . awak selalu tanye saya saya tak makan lagi ke coklat tu . sampaikan awak gelak n perli at saya sebab saya tak makan lagi . saya cume buat buat mrajuk kalau awak gelakkan saya . saya tak pernah bgtau sebabnye kan ?
awak tahu , dulu . kalau kite gaduh . awak selalu marah marah . tapi saya sabar . lame lame kan . care awak layan saya laen . laen sangat . saya bahgia awak . tak pernah saya rase macam tu . awak selalu call , bile gaduh pun awak selalu mengalah . dulu kalau kite gaduh awak selalu cakap bile akhir calling "ok . fine . bye " then awak letak . waktu dulu . saya selalu terase . tapi lame lame awak brubah . awak dak tak letak letak . awak yang akn mengalah . perangai baran awak tu dah takde .
awak , saya bersyukur . sebab awak dah brubah
awak tahu , awak sambung study hari tu . awak tak bgtau saya . nak jatuh jantung saya . saya call awak . adik awak angkat . dia kate awak dah sambung blajar at peneng . ya Allah , pedih sangat sangat saya rase . awak tahu ? walaupun kite msg , tapi saya tau awak sorang laki yang baek . awak tau malam tu saya tak senang duduk . saya nangis tak henti2 . ibu tanye kenape ngan adik macam orang hilang laki . =.=
esoknye ,
awak call saya malam tu . awak ade at umah dah . awak cakap awak nak kene pergi balik peneng tu minggu depan . so awak ade mase rehat at umah . awak tau , awak call saya malam tu pun alhamdulillah sangat2 .
tapi
tu la kali terakhir saya cakap dengan awak . saya , puas saya cari awak . saya tak tau nak cari at mane lagi awak . saya dah tukar no . tapi saya still save no awak . lepas dari awak sambung belajar ,awak off no tu . awak tau , tiap tiap hari saya msg awk , mengharapkan awak on hp awk . awak , kenape tinggal saya tibe2 ? saya tak paham . kite baek2 je sebelum ni . awak , awk pergi mane ? awak , awak tau tak saya risaukan kalau kalau ape ape jadi at awak ? no say kene block , saya tuka no baru . so saya dah kehilangan no kawan2 awak . sya tak tau dah macam mane nak cari awak . awak takde facebook . awak cakap awak malas layan bnde2 cmni . saya try google name awak . tapi tak berhasil . awak . kenape kite harus berakhir macam ni ?
sekarang,
saya hanye menatap ferrero rocher pemberian awak tu . saya tak sanggup nak makan . hanye tu la kenangan yang saya ada dengan awak . saya sayangkan awak.
p/s : tiada kaitan ngn saia yea...hnya utk tatapan..
